Contact opnemen?

Sukkel!

Sukkel!

Hoe ben je daar nou terechtgekomen? Aap zag een dier in de rivier "verdrinken". Hij tilde het uit het water en legde het op de kant, zodat het kon drogen in de zon. ‘Mooi! Ik zie dat je alweer ademt,’sprak hij tot de naar lucht happende vis.” - Vrij geciteerd naar Bertholt Gunster - "Ik ben oké, jij bent een sukkel".

Dit inspreerde me tot het in essentie waargebeurde verhaal met een moraal.

Op een dag zag ik vissen spartelen in het water van een grote rivier. Ze vochten tegen de stroming en dreigden in mijn ogen de stijd tegen het kolkende water te verliezen. Ik ontfermde me over deze machteloze vissen en waagde me in de rivier. Ik pakte ze één voor één uit het water en nam ze in mijn armen, om ze voorbij de stroomversnelling in de rivier terug te zetten. De vissen begonnen tegen te stribbelen en te spartelen. Ze beten mij met hun scherpe tanden, daardoor was het onmogelijk om ze nog langer in mijn armen te houden. Er zat niets anders op dan ze weer los te laten. Ik dacht dat ze mijn goede bedoelingen wel begrepen en dankbaar zouden zijn voor mijn hulp. Ik vergiste me schromelijk. Deze vissen konden en wilden helemaal niet gered worden. Hun gespartel was een gewiekste strategie om mijn aandacht te trekken en mij in het water te lokken. Zij waren uit op een prooi. Zodra ik ze losliet in de rivier vielen ze aan in een poging mij te verslinden.

PAS OP! HAAIEN ZIJN OOK VISSEN!
Moraal van dit verhaal:

Wordt geen redder wordt als je anderen wilt helpen. Iedereen die machteloosheid ziet bij anderen en zich geroepen voelt te gaan helpen, doet er verstandig aan zich af te vragen of de machteloze over voldoende zelfredzaamheid beschikt om geholpen te kunnen worden. Zo niet, dan red je "vissen op het droge" en hoef je niet gek op te kijken dat je in het beklaagdenbankje eindigt.

Contact opnemen?

MfN registermediator NOBCO EMCC