Nieuws

Iets te dikke enveloppe

Vandaag lag er weer één in mijn brievenbus, een iets te dikke enveloppe met een cadeau.

Ik wordt dan altijd heel hebberig, wat zou het zijn? Weer zo’n mooie pen met opdruk of een agenda met mijn bedrijfsnaam? Dit pakje voelde daar te zacht voor aan. Er zaten loslaters in. Ik neem aan dat iedereen weet wat loslaters zijn, maar voor de zekerheid beschrijf ik ze. Het waren twee touwtjes met aan het uiteinde een lus, gemaakt van het lint dat het doosje parfum dat je voor je vrouw hebt gekocht, met sierlijke krullen helemaal afmaakt.

Oefening
Ik las, als gewoonlijk, de gebruikshandleiding te snel en las iets over touwtjes en…… op de rug van de ander. Mijn brein vulde automatisch in…… vastbinden. Een soort Houdini-act voor beginners dacht ik nog. Ik gaf mijn partner één minuut om zich te bevrijden van de loslaters. Na herlezing van de instructie bleek al snel dat het hier ging om een heel andere oefening. Ik besloot nog even af te wachten wat het effect van mijn interpretatie was.

Grenzen verleggen
Gezien de eenvoud en het belang van de bijgevoegde oefening in loslaten, want daarmee kun je testen in hoeverre de ander jou vertrouwt, lijkt het mij goed die oefening met jullie te delen. Je hebt twee stukjes touw van 50 centimeter nodig met aan het eind een lus die groot genoeg is om je handen doorheen te steken. Zoek een slachtoffer. Leg om elke pols een lus en ga achter hem of haar staan. Neem de uiteinden van de touwtjes in handen, en spreek langzaam en op lage toon bezwerende woorden als: “Loslaten…... laat het allemaal over je heen komen…… haal diep adem en ontspan”. Terwijl je die woorden uitspreekt beweeg je de armen van de ander achter de rug heen en weer en naar boven en beneden. Aan de weerstand van de ander kun je afmeten in hoeverre die in staat is los te laten. Dus in hoeverre die jou voldoende vertrouwt. Nu wil ik beroepsmatig altijd grenzen verleggen. Omdat de instructie op dit punt onvolledig is, er staat bijvoorbeeld niet hoever je de armen van je slachtoffer naar boven mag bewegen, heb ik proefondervindelijk vastgesteld dat vertrouwen slechts tot zekere hoogte reikt en dat niemand onbegrensd kan loslaten. De grens is bereikt op het moment dat je slachtoffer uitschreeuwt: Laat los!

LSD
Het kan nuttig zijn om het vertrouwen in jou te meten. Wat nu als dat vertrouwen laag blijkt te zijn? Heb je de oefening dan wel goed gedaan? Was je misschien te enthousiast met het bewegen van de armen waardoor de ander, ondanks een groot vertrouwen in jou, toch wat verkrampte? Met vertrouwen is het net als met respect. Vergtrouwen krijg je, maar niet nadat je zelf eerst de ander jouw vertrouwen hebt geschonken. Mensen gaan je pas vertrouwen als ze meer van je weten. Ga eens in gesprek en gebruik LSD. Nee natuurlijk niet de jaren zeventig drug. LSD staat voor Luisteren, Samenvatten en Doorvragen. Door die gesprekstechniek laat je de ander merken dat je echt geïnteresseerd bent in wat die vertelt. Door goed samen te vatten laat je merken dat je hebt begrepen wat de ander heeft gezegd en met doorvragen geef je het gesprek meer diepgang. Die open en belangstellende houding nodigt de ander uit om ook aan jou vragen te stellen. Zo ontstaat een goed gesprek waarin je elkaar beter leert kennen. Daardoor groeit het wederzijds vertrouwen.

Falen
Mijn partner ondernam intussen steeds heftiger pogingen om zich te bevrijden van de loslaters en liep rood aan. Ik dacht heel even zal ik zeggen: “laat los…... laat het falen voor die eenvoudige oefening niet zo bij je binnenkomen”, maar het leek mij verstandig geen olie op het vuur te gooien en hoewel het mij aan het hart ging besloot ik de net gekregen loslaters los te knippen.